Kontrola naprężeń termicznych
Monitorowanie marginesów naprężeń termicznych
Naprężenia w elementach grubościennych kotła powstają głównie na skutek działania ciśnienia wewnętrznego. Dopuszczalne wartości naprężeń w tych elementach są wyższe, ponieważ uwzględnia się powstające podczas uruchamiania kotła, wyłączania z ruchu i dużych zmian obciążenia dodatkowe naprężenia termiczne. Różnica pomiędzy wartością dopuszczalną naprężeń termicznych a ich wartością chwilową jest marginesem naprężeń termicznych. Ze względów bezpieczeństwa margines ten jest monitorowany w sposób ciągły.
Monitorowanie naprężeń termicznych wymaga określania na bieżąco wartości rzeczywistych naprężeń termicznych w każdym z kontrolowanych elementów kotła.
Monitoring marginesów naprężeń termicznych kotła
Moduł naprężeń termicznych jest uzupełnieniem systemu diagnostycznego elektrowni. Okresowe badania materiału elementów grubościennych bloku przy użyciu metod nieniszczących (NDE - Non Destructive Examination) umożliwiają ocenę stopnia zniszczenia każdego elementu. Poprawność eksploatowania urządzeń w okresie pomiędzy kolejnymi badaniami NDE jest kontrolowana przez przedstawiony moduł programowy naprężeń termicznych.
Monitorowanie wskaźników zużycia materiału
Historia eksploatacji elementów urządzeń bloku energetycznego zapisuje się w strukturze materiału, a jej skutkiem jest sukcesywna utrata jego własności wytrzymałościowych. Mechanizm wyczerpywania się resursu materiału został zidentyfikowany a opis matematyczny tego procesu umożliwia z określoną dokładnością ocenę aktualnego stanu na podstawie przebiegu historii eksploatacji..
Uznaje się, że o wytrzymałości elementu decydują w największym stopniu dwa czynniki tj. wysokotemperaturowe pełzanie i niskocykliczne zmęczenie materiału. Oba te czynniki są na bieżąco identyfikowane, a efekt ich działania jest monitorowany.
Wynikowym wskaźnikiem określającym zmianę stanu materiału w określonym okresie obserwacji jest wskaźnik zużycia materiału
Monitoring wskaźników zużycia elementów kotła
Uzyskane wyniki pozwalają na ocenę szybkości degradacji materiału w stosunku do zaleceń służb diagnostycznych, które okresowo, co kilka lat, badają aktualny stopień zuzycia elementów.
